محمود بن هدايت الله افوشته اى نطنزى

574

نقاوة الآثار في ذكر الاخيار در تاريخ صفويه ( فارسى )

به كشيدن پيشكش و تقديم نثار پرداختند و نواب سدره جناب ، به بسط بساط كامرانى و نشاط و طرح محافل شادمانى و انبساط اشاره فرموده استادگان بارگاه گيتى پناه در ساعت [ بزمى ] بهشت آسا و محفلى روان افزا طرح انداختند و آنچه از لوازم اسباب عشرت و مراسم آداب فراغت باشد ، در زمان آماده و مهيا ساختند . شعر يكى بزم شاهانه آراستند * درو [ 313 ] حاضر آنها كه ميخواستند نواى نى و نغمهء چنگ و عود * رسانيد در بزم زهره سرود ترنم سرايان داود صوت * ز دل برده الحانشان ياد موت بهشتى شد آن بزم جنت سرشت * كسى ياد موت آورد در بهشت ؟ در خلال اين احوال ، ايلچيان سخندان از پايتخت پادشاهان روم و فرنگ ، به درگاه شهنشاه جمشيد اورنگ رسيده هدايا و بيلاكات غرابت سمات ، از امتعه و اقمشهء آن حدود با نقود نامعدود برسم نياز گذرانيده و بعد از چند روز ايلچى ديگر از جانب والى كشور ماوراء النهر و تركستان ، عبد اللّه خان به آستان پادشاه ستاره سپاه آمده چند شتر از نفايس اجناس آن ولايات « 1 » با مكتوبى مشتمل بر دعوات مصادقت آيات و تحيات مخالصت سمات آورده در حضور ايلچيان مذكوره گذرانيده و زبانى هم عرض نموده كه مقصد و مطلب خان تركستان اين است كه با شهريار ممالك ايران ، ابواب صلح و صلاح كه خير طرفين در آنست بدست مودت و محبت مفتوح گردد . پس از آن مخدره‌اى كه ماه رخسار مهر آسايش ، خور آسان « 2 » نديده باشد ، و در سراپردهء عفت و سلطنت و شادروان عصمت و حشمت پرورش يافته به حجله

--> ( 1 ) - م : ان ولايت . ( 2 ) - م : خورآسا .